Iedere keer als het metaaldetectorpiepje afgaat, of de wijzer uitslaat ontstaat er weer een soort spanning. “Wat ga ik opgraven? Is het een scherf, een huls of....een geweer?”. Dit soort spanning is alom bekend bij zoekers.

Er schuilt echter ook een groot gevaar. De kans is groot dat er blindgangers (mortieren of granaten) of scherpe munitie omhoog komen. Zorgvuldigheid en voorzichtigheid zijn geboden. Kennis van wapens en munitie is daarom van groot belang. Wij raden daarom af om zomaar lukraak met een metaaldetector te gaan zoeken! Ook willen wij u erop wijzen dat het gebruik van een metaaldetector in grote delen van Nederland, Duitsland en België streng verboden is. Denk hierbij zeker aan de gebieden Nijmegen, Oosterbeek, Ardennen en Hürtgenwald. Mocht u in dit soort gebieden gepakt worden tijdens de zoektocht, moet u rekening houden met inbeslagname van uw spullen, geldboetes en/of zwaardere straffen.

Daarnaast komen wij tegen dat de bosgrond door het graven ernstig is beschadigd en er grote hoeveelheden afval worden achtergelaten door deze schatgravers. Dit is niet alleen bij ons een doorn in het oog, maar ook bij de boswachters en bosbeheerders in Nederland en de landen rondom Nederland. Langzamerhand hebben wij duidelijk kunnen maken aan die partijen dat dit niet onze manier van werken is, maar die overtuiging heeft ons enkele jaren gekost om dit te bewijzen. Stichting Missing In Action (M.I.A.) onderneemt zoektochten alléén met vergunning, maar gebruik van metaaldetectors is hierbij een zeldzaamheid. Meestal zoeken wij op andere manieren en is graven niet vanzelfsprekend.
 
Stichting Missing In Action (M.I.A.) begrijpt wat een mooie vondst is. Tevens begrijpen wij dat bepaalde vondsten zeer bijzonder zijn en daardoor veel geld opleveren. Identiteitsplaatjes (ook wel dogtags genoemd) brengen al gauw € 50,00 op en vermoedelijk vindt u ook de standaard uitrusting (PSU), welke enkele honderden Euro’s kan opleveren. Maar is het dat geld wel waard om iemands graf te roven?
Stichting Missing In Action (M.I.A.) is van mening van niet! Het zal maar je zoon, dochter, ouder of echtgenoot zijn die nooit is teruggekomen uit het slagveld. De eeuwigdurende onzekerheid zal onverdraagzaam zijn voor de nabestaanden.
Overigens bent u verplicht om de vondst van een stoffelijk overschot te melden, want wie zegt u dat het een oorlogsslachtoffer betreft? Voor het zelfde geld heeft u te maken met een misdrijf of een vermist persoon van na 1945!
 
Het identiteitsplaatje van een soldaat was (en is) een belangrijk attribuut. Samen met het dienstwapen gaf het een zekere vorm van zekerheid. Met het wapen kon je jezelf verdedigen, maar als dit onvoldoende bleek kon je in ieder geval worden geïdentificeerd. Dit was belangrijk voor de nabestaanden en gevoelsmatig voor de drager.

Hebt u ooit eens een dergelijk plaatje gevonden of vindt u een plaatje, meldt het dan alstublieft aan Stichting Missing In Action (M.I.A.). Wellicht herinnert u zich nog de vindplaats. Nog mooier zou zijn als u Stichting Missing In Action (M.I.A.) de vindplaats kunt tonen. Tevens zijn wij op zoek naar vermoedelijke locaties waar gesneuvelde zouden kunnen liggen. Wellicht weet u zo’n locatie en weet u niet de juiste wegen te bewandelen. Dit zou bijvoorbeeld kunnen voortkomen uit oorlogsverhalen, dagboeken en dergelijke.
 
Mocht u anoniem een melding willen doen, dan hebben wij daar begrip voor. Het enige waar het Stichting Missing In Action (M.I.A.) om gaat is: om de gesneuvelde een laatste waardige rustplaats te geven. Onderaan het tabblad 'Hoe' staat omschreven hoe wij met uw melding omgaan. U kunt contact met ons opnemen via het Contactformulier.
 

Aanvullende gegevens

Stichting M.I.A. uses cookies to improve her website and your experience when using it. Cookies used for the essential operation of the site have already been set. To find out more about the cookies we use and how to delete them, see our privacy policy.

I accept cookies from this site.

EU Cookie Directive Module Information